تبليغاتX
وهم سبز

وهم سبز

از خواب که بیدار شد، دستهاش رو روی بازو هاش گذاشت. و خودش رو جمع کرد. یه پیراهن صدفی مخصوص خواب تنش بود.

بلند شد. به گوشه ی اتاق خواب رفت، و در حالی که پاهاش رو توی بغلش جمع کرده بود. و سرش رو به دیوار تکیه داده بود. کلمات نا معلومی رو زمزمه می کرد. موهای بلند مشکیش قسمتی از صورتش رو پوشنده بود. رنگش پریده بود. و لبهای خشکش آروم تکون می خورد.

اومد به اتاق خواب.

-          سلام کی بیدار شدی؟

-          ...

-          چیزی خوردی؟

-          ...

-          چرا حرف نمیزنی؟ هنوز با من قهری؟

بدون اینکه منتظر جواب باشه. به سمت حمام رفت صدای آب و نگاهش از توی آینه. بخارآب نگاهش رو محو کرد.

-          یه سوپرایز برات دارم. اول حمام بعد بهت می گم. باشه؟

-          ...

به سمت من اومد. دستم رو که بازوم رو فشار می داد، گرفت و با یک حرکت از روی زمین بلندم کرد. من انگار روی پاهای خودم نبودم. و دستم رو که می کشید، یادم می افتاد باید راه برم. لباسم رو درآورد. و من رو به سمت وان هدایت کرد. دیگه یادم اومد باید پام رو بلند کنم. و بزارم توی وان بعد اون یکی پام رو دنبالش بزارم توی وان. آروم بشنیم. و اون دیگه خودش میدونه چه کار کنه.

-          نگاهم نمی کنی؟ عزیزم این روزها تموم میشه. بهت قول میدم.

موهاش رو کنار زد زیرهردوتا چشمهاش کبود بود. و از سمت چپ سرش، کمی خون خشک شده تا گوشه چشمش مالیده بود. لیف رو برداشت و آروم به دستهاش مالید بعد صورتش رو لمس کرد. نگاه اون اما خشک شده بود. به کف های روی آب نگاه میشی رنگش با کبودی زیر چشمهاش جور وحشی شده بود.

-          باهم میریم قدم میزنیم برای روی صورتت یخ آماده کردم، یه عینک دودی جدید هم برات خریدم فریمش یه خورده بزرگتر از قبلیه. برای شام میریم بیرون خوبه؟

واون انگار کلمات رو فراموش کرده بود توی دلش اما با خودش حرف میزد.

-          عزیزم تا تو خودت رو حسابی بشوری من میرم لباس هات رو آماده کنم. فقط بگو کدوم لباست رو میپوشی؟

-          ...

از حمام بیرون رفت. صدای باز شدن در کمد. صدای بسته شدن در کمد. صدای به هم خوردن آب و سر ریز شدنش از وان.

-          عزیزم آمدی بیرون؟ خوبه بیا ببین این لباست خوبه .

توی سرم جز صدای خودم چیزی نمی شنیدم. و صدای گریه من وقتی از درد به خودم میپیچیدم. صدای تنهاییم و دعا میکردم زودتر تموم بشه.

-          عزیزکم اومدی چرا اینقدر طولش میدی بیا دیگه عزیزم. ای وای پرستو. بیا

-          ولم کن . دیگه داشت تموم میشد. لعنتی. آشغال. دست به من نزن.

-          عزیزم این چه کاریه نباید تو رو تنها گذاشت؟ میخوای چه بلایی سرم بیاری. پاشو بیا بیرون. دیونه چی کار میکردی؟

نگاهش میکردم، با چشمهای کبودم به شوریه خونش فکر میکردم. به این که اگر بکشمش همه ی حرصم رو خالی میکنم. اونقدر گازش میگیرم، تا شوریه خونش رو توی دهنم حس کنم. تشنه ی خونشم کی گفته زن ها ضعیفن موسیقی مرگش توی سرم صدا میکنه من اما خودم رو تکون میدم.

صدای فریادش رو نمی شنوم. صداش یه جوریه فقط خودم رو با داغی توی دستهام حس میکنم. بخار  آینه کنار رفته. قطره های خون. روی تکه های آینه ریخته و اون که خم شده ودلش رو گرفته. همیشه باید توی فرصت نهایی ضربه زد باید دقت کرد، که اون باور کنه تو ناتوانی انوقت از فرصت استفاده کن و خیلی راحت دخلش رو بیار. بعدش اگر دلت خواست میتونی خودتم راحت کنی مگه اینکه هنوز کسی مونده باشه که دیونه ی ریختن خون قرمزش باشی. حالا بلند شو لختیت رو نگاه کن برقص باهاش برقص. این همه به خاطر اون رقصیدی حالا به خاطر خودت. ضربه بزن بزار خون فواره بزنه زبونش روببر زبونش رو دستهای سنگینش وقتی تو رو کتک میزنه دست هاش. پاهاش وقتی لگد میکبه توی دلت برقص با ضربه ها برقص. چشمهاش وقتی از اخم زیر ابروهاش قایم میشه. بزن راحتش کن. خلاص دیونه ی این رقصتم دختر خوب داری میلرزونی  فشار بده دستهات رو روی تیزی آینه فشار بده . برقص شوری خونش رو مزه کن.

.

.

.

چقد ر حالم خوبه.

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم دی 1387 12:30 توسط نیلوفر دربندی |


خودم را نمی بخشم توی همین مدت کم که از آخرین زجه می گذرد. خوب پوست کلفت شده ام حالا هی بپرس چرا گریه می کنی؟

حالا هی بپرس پس سهم تو چیست ؟

نه من آرام تر شده ام فقط دارم نقشه ی مرگ تورا از ذهنم پاک می کنم. دارم خودم را برانداز می کنم.

می فهمی وقتی عصبانی باشی و گریسته باشی و تیزی دمه دستت باشه تنها راه آرامش اینه که تیزی رو پوست صدفی و نرمت بلغزه و تورو توی خودت مچاله کنه. آره بزار همه  بدونن از سر لج بازی با تو بود. که می خواستم ریشه ی خودم رو بسوزونم.

همه چیز از اونجا شروع شد، که دست تو من رو نوازش کرد. و جای نوازشت جسده یه بچه ی بی گناه رو توی دست های من گذاشت.

من نکشتمش تو من رو با اون کشتی تو با حرف هات با دروغ هات با تهمت هات.

وقتی عصبانی هستی ذهنت می گه و دستت می نویسه.

دیگه نوشته های دل دلی تموم شد. چی می خوای از این زندگی کوفتی بد ریخت. با خودمم، اونقدر به خودم می گم بد ریخت تا زیباییم سرو تحش هم بیاد. مرده شورِ عشق رو ببرن،چرا ازم می پرسی که آشفته ام یا نه.

منو ببخش تو هیچ کاره بودی من بدبخت بودم من ترسیدم.

حالا هی من رو بغل نکن هی من رو فشار نده من ترسیدم من دارم می لرزم، من دارم روی این روزها آب می شم.

دوسِت دارم باور کن.

باور کن همش به خاطر دوست داشتن تو بود.

لعنتی با تو هستم حرف هام رو پس می گیرم.

واسه ی من باش واسه دلتنگی های بی سرو تهم واسه وقتی که با دستهام خودم رو خط خطی می کنم.

لعنتی با تو هستم. خودم هم دیگه از خودم رو بر گردوندم. تو پشتت رو کردی به من خاک بر سرت که خودتم دیگه تنهات گذاشت.

برو بمیر بدبخت.

هی دیونه بازی بسته پاشو نعشت رو جمع و جور کن. پاشو این لخته ها رو از روی دامنت پاک کن .

خواب یه تابلو نقاشی جدید رو دیدم.

من کشیدمش.

یه  عالمه جنین روی هم تلمبار شده بودن.

+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم دی 1387 13:12 توسط نیلوفر دربندی |


DESIGN BY : NIGHT SILENCE X


صفحه نخست
پست الکترونیک



نوشته های پیشین

مهر 1388

مرداد 1388
تیر 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386



پیوندها

سلف پرتره
گرگ های سایه روشن
غزل پست مدرن
ریشه در آسمان
جنون جوانی
کانون وبلاگ های ادبی
نوری در اتاق زیر شیروانی
چنین گفت داداشکوچولو
دراتاقی از خودم
نقاشی های هما
خورشید خانوم
جهان به روایت من
دستم را بگیر
آراز
خداحافظ نازلی
سلام! ستاره ی از شب گریخته ی همروز من...
فاطمه گیلانی
گلو بالیست
من آرام آرامم
رقص موها بر آب
نامه های بی پاسخ
تکراربودن
کلاغها
ایگناسیو
گارسیا لورکا
من و تنهایی هایم
لحظه های تنهاییم
همین که هست
انفرادی
OMA
روزگارم برخلاف آرزوهایم گذشت
حوض ماهی
داغ باران
من درختم
صعب روزی
بهار،پاییز،زمستان...فصل چهارم من نیست
قالب های نایت اسکین


    تعداد بازديدها:

Design by : Night Skin